اعتصاب غذای زندانیان زندان مرکزی تهران (فشافویه) در اعتراض به اعمال فشارها و شرایط قرونوسطایی این زندان که از 8مرداد شروع شده بود همچنان ادامه دارد. اعتصابکنندگان از جمله زندانیانی هستند که بهتازگی از زندان اوین به فاز4 این زندان انتقال یافتهاند.
این اعتصاب پس از آن آغاز شد که دژخیمان گارد زندان، یک زندانی به نام عباس آهونبر، را که دست به اعتصابغذا زده بود، بهشدت مورد ضرب و جرح قرار دادند و موهای سر او را تراشیدند. این وحشیگریها که برای زهرچشم گرفتن از زندانیان و تشدید فضای ارعاب در زندان صورت گرفت، به اعتصابغذای 500تن از زندانیان فاز چهار زندان مرکزی تهران منجر شد.
زندان مرکزی تهران که بهتازگی در بیابانهای جاده تهران - قم ساخته شده شرایطی قرونوسطایی دارد. دژخیمان زندانیان را در هوای گرم تابستان از ساعت 9صبح تا یک بعدازظهر به محوطه زندان و زیر آفتاب میفرستند. وضعیت بهداشتی این زندان اسفبار است، بخش زیادی از زندانیان محلی برای استراحت ندارند و شبها مجبورند کنار توالتها و راهروهای بند بخوابند. فقدان رسیدگیهای درمانی، قطع مکرر گاز و آب و نبودن وسایل سرمایش، زندانیان را بهشدت تحت فشار قرار داده است. هر گونه اعتراض زندانیان به این شرایط وخیم بهشدت توسط گارد زندان سرکوب میشود.
در این زندان که به زندان فشافویه یا حسن آباد قم نیز شناخته میشود از زندانیان بیگاری کشیده میشود. در هر شیفت حدود 600زندانی در اردوگاه موسوم به کشت و صنعت و واحدهای تابعه آن به بیگاری مشغولند. 450تن نیز در کارگاههای سازمان زندانها که بهطور کامل در کنترل سپاه و وزارت اطلاعات رژیم است بیگاری میکنند.
انتقال عجولانه زندانیان به این محل که هنوز زیرساختهای آن آماده نشده، در راستای طرح رژیم آخوندی برای تخریب زندان اوین و انتقال زندانیان به محلی پرت و دور افتاده است. سردژخیم سهراب سلیمانی، مدیرکل زندانهای تهران، پیش از این گفته بود که تا پایان سال94، ۳۵۰۰زندانی از اوین، گوهردشت و قزلحصار به زندان تهران بزرگ منتقل خواهند شد (خبرگزاری تسنیم نیروی تروریستی قدس-22تیر94).
بازجویان و شکنجهگران بارها زندانیان مقاوم را تهدید کردهاند که با انتقال آنها به زندان مرکزی تهران، همگی را قتلعام میکنند و آب از آب تکان نخواهد خورد.
رژیم آخوندی با تخریب زندان اوین و با انتقال زندانیان به بیابانهای خارج از تهران درصدد است خانوادههای زندانیان را که با تجمع در مقابل زندانها علیه ستم و سرکوب رژیم دست به اعتراض میزنند، منزوی کند تا صدای اعتراض و دادخواهی آنها به جایی نرسد. همچنین خانوادهها و بستگان زندانیان برای رفتن به این منطقه پرت و دور افتاده با مشکلات مضاعف و هزینههای بسا سنگینتر روبهرو خواهند شد و به این ترتیب زندانیان بیش از پیش ایزوله شده و تحت فشار قرار خواهند گرفت.
این اعتصاب پس از آن آغاز شد که دژخیمان گارد زندان، یک زندانی به نام عباس آهونبر، را که دست به اعتصابغذا زده بود، بهشدت مورد ضرب و جرح قرار دادند و موهای سر او را تراشیدند. این وحشیگریها که برای زهرچشم گرفتن از زندانیان و تشدید فضای ارعاب در زندان صورت گرفت، به اعتصابغذای 500تن از زندانیان فاز چهار زندان مرکزی تهران منجر شد.
زندان مرکزی تهران که بهتازگی در بیابانهای جاده تهران - قم ساخته شده شرایطی قرونوسطایی دارد. دژخیمان زندانیان را در هوای گرم تابستان از ساعت 9صبح تا یک بعدازظهر به محوطه زندان و زیر آفتاب میفرستند. وضعیت بهداشتی این زندان اسفبار است، بخش زیادی از زندانیان محلی برای استراحت ندارند و شبها مجبورند کنار توالتها و راهروهای بند بخوابند. فقدان رسیدگیهای درمانی، قطع مکرر گاز و آب و نبودن وسایل سرمایش، زندانیان را بهشدت تحت فشار قرار داده است. هر گونه اعتراض زندانیان به این شرایط وخیم بهشدت توسط گارد زندان سرکوب میشود.
در این زندان که به زندان فشافویه یا حسن آباد قم نیز شناخته میشود از زندانیان بیگاری کشیده میشود. در هر شیفت حدود 600زندانی در اردوگاه موسوم به کشت و صنعت و واحدهای تابعه آن به بیگاری مشغولند. 450تن نیز در کارگاههای سازمان زندانها که بهطور کامل در کنترل سپاه و وزارت اطلاعات رژیم است بیگاری میکنند.
انتقال عجولانه زندانیان به این محل که هنوز زیرساختهای آن آماده نشده، در راستای طرح رژیم آخوندی برای تخریب زندان اوین و انتقال زندانیان به محلی پرت و دور افتاده است. سردژخیم سهراب سلیمانی، مدیرکل زندانهای تهران، پیش از این گفته بود که تا پایان سال94، ۳۵۰۰زندانی از اوین، گوهردشت و قزلحصار به زندان تهران بزرگ منتقل خواهند شد (خبرگزاری تسنیم نیروی تروریستی قدس-22تیر94).
بازجویان و شکنجهگران بارها زندانیان مقاوم را تهدید کردهاند که با انتقال آنها به زندان مرکزی تهران، همگی را قتلعام میکنند و آب از آب تکان نخواهد خورد.
رژیم آخوندی با تخریب زندان اوین و با انتقال زندانیان به بیابانهای خارج از تهران درصدد است خانوادههای زندانیان را که با تجمع در مقابل زندانها علیه ستم و سرکوب رژیم دست به اعتراض میزنند، منزوی کند تا صدای اعتراض و دادخواهی آنها به جایی نرسد. همچنین خانوادهها و بستگان زندانیان برای رفتن به این منطقه پرت و دور افتاده با مشکلات مضاعف و هزینههای بسا سنگینتر روبهرو خواهند شد و به این ترتیب زندانیان بیش از پیش ایزوله شده و تحت فشار قرار خواهند گرفت.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
12مرداد1394 (3 اوت 2015)
12مرداد1394 (3 اوت 2015)
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar